اگر سيگاري باشي

مي توني وقتي يکي که خيلي دوسش داري ناراحته يه سيگار ازش بگيري! يه سيگار هم براي خودش! روشن کنين دونفري با يک ژست اساسي و هاليوودي بکشين! بدون اينکه نياز به هيچ حرفي باشه!
مي توني وقتي توي يه شب سرد زمستوني روي يه نيمکت توي پارک نشستي به آتيش قرمزش نگاه کني که چطور موقع حرکت يه رد سفيد توي هوا جا ميگذاره!
مي توني وقتي زير بارون يقه اورکتت رو تا زير گوشهات بالا کشيدي ازکنار يه غريبه رد شي و ازش بپرسي داداش آتيش داري!؟
مي توني وقتي پشت ميز کارت نشستي و خيلي سرت شلوغه به اولين کسي که داره از خونه بيرون ميره بگي:
" يه بسته سيگار هم براي من بخر!"
و روت رو برگردوني بگذاري هر جوري دوست داره نگاهت کنه!
مي توني وقتي يه خبر بد مي شنوي، توي چشم گوينده خبر نگاه کني و بدون هيچ حرف و واکنشي يه سيگار روشن کني و بزرگترين کام دنيا رو ازش بگيري!
مي توني لبه پنجره باز بشيني! پات رو روي فن بگذاري! چراغ رو خاموش کني. موزيک مورد علاقت رو بگذاري و به دور دست نگاه کني! تا صداي تقه تموم شدن نوار از جا بپرونتت!
مي توني هر وقت از دم در خونه کسي که دوسش داري رد ميشي يه سيگار روشن کني! و دودش رو جوري بيرون بدي که از روي ديوار بره توي خونه طرف!
مي توني در حاليکه ليوان چاييت رو به سمت دهانت مي بري با خاکسترها و ته سيگارهاي جاسيگاري بازي کني! و بخار روي ليوان رو فوت کني!
مي توني وقتي داري با دوستت راه مي ري يه مرتبه وايسي پشت به باد کني، سيگارت رو گوشه لبت بگذاري، فندکت رو بالا بياري و سيگارت رو روشن کني! در حاليکه سعي مي کني باد آتيش فندکت رو خاموش نکنه!
مي توني تا وقتي آخرين دونه سيگارت رو نکشيدي توي کارگاه کار کني بدون اينکه يادت باشه که دو روزه نه غذا خوردي نه خوابيدي!
مي توني وقتي سينه ات خس و خس مي کنه يه نگاه عاشقانه به سيگارت بندازي و با زبون بي زبوني بهش بگي:
" دوستت دارم هر چند پدرم رو در آوردي!"
مي توني يه صبح زود، قبل از اينکه اعدامت کنن يا خودت رو بکشي، آخرين سيگار عمرت رو بکشي و به صداي کلاغها گوش کني!
•  اگر سيگاري نباشي
مي توني وقتي مي بيني دو تا دوست موقعي که ناراحتن همزمان سيگارشون رو روشن مي کنن و بدون هيچ حرفي توي سکوت دود سيگار همديگرو نگاه مي کنن! اشک تو چشمات جمع شه!
مي توني ببيني که دو نفر ناشناس با هم سر يه نخ سيگار يا يه قوطي کبريت دوست مي شن و دوستيشون به اندازه سوختن يه سيگار طول مي کشه!
مي توني وقتي با دل گرفته از زير يه پنجره باز رد شدي و يه آتيش سرخ ديدي بدوني که يه نفر ديگه هم تنهاست!
مي توني وقتي يه نفر موقع رد شدن از در يه خونه سيگارش رو روشن مي کنه فکر کني هنوز هم يه عده اي عاشق مي شن!
مي توني وقتي صداي يه سرفه خس دار رو شنيدي، لبخند يارو رو مجسم کني و با خودت بگي عشق اينطوريه و آروم شي!
مي توني هر وقت يک نفر سيگاري رو ديدي منتظر يکي از صحنه هاي بالا باشي و از ديدن يه ماجراي ساده و بي شيله پيله لذت ببري! و بگي اي کاش خودش هم ميديد!!

 

    

من یدونه از این سگهام با یه دمب قلمبه گرد و سفید که چسبیده در کونم! با گوشهای آویزان قهوه ای و چشمهای خمار سیاه. گردِ گرد! دهانم تقریبا زیر چانه ام است و دستهایم از پاهایم کوتاه ترند. برای موجوداتی که چهار دست و پا مجبورند گز کنند خیلی وضع بدیست. برای همین همیشه انگار با پوز خورده ام زمین. دهانم شبیه حرف "وی" انگلیسی است. با این حال انگاری همیشه غنچه است. یک چشمم کوچکتر است و به دماغ کوفته ای شکل گنده قهوه ای رنگم خیره شده است. چشم دیگرم آسمان را نگاه می کند. با اینکه از مردمک و عنبیه خبری نیست اما شتر هم می فهمد که قُلوچم*! پوزه ام انقدر بزرگ است که از لبه مونیتور آویزان می شود. و باسنم رو به آسمان نشانه رفته. بر عکس این مردک الدنگی که شبانه روز خیره شده به صفحه مونیتور من هیچ حرفی برای گفتن ندارم. فقط خواستم خودم رو معرفی کنم. من روح سروشم!

 

هاپو

 

 

فوت نوت:

 

*قلوچ(gholooch): لوچ؛ احول؛ چپ چشم، چپول؛ قیژ

:)

 

    

دیروز دو تا از این خانوما دیدم که شبیه خاله ها می مونن! توی محوطه داشتن راه می رفتن. یه سگ سفید پشمالبو از این فسقلی ها که مثل جاسویچی می مونن هم باهاشون بود. خانومها نزدیک باغچه که رسیدن ایستادن و یکیشون خم شد که قلاده سگه رو باز کنه. سگه هم مثل بچه های تخس چشمهای گردش رو دوخته بود به باغچه و دم تکون می داد. خانومه همینطور که قلاده رو باز می کرد به سگه گفت: بازت می کنم. ولی وای به حالت اگر بری تو خاکها غلت بزنی. بعد یکی زد تو سر سگه و گفت: آدم باش! خوب؟! و سگ رو رها کرد. سگ هم که محل سگ به حرفهای زنه نمی گذاشت دوید و پرید تو باغچه!

نتیجه اجتماعی:  کاش می شد بقیه مردم هم به جای بچه دار شدن سگ می خریدن! بعد انقدر میزدن تو سرش که صدای سگ بده. بلکه آدم شد.

 بهداشتی: در این صورت به جای اینکه اینهمه مردم هاری بگیرن. سگها هاری می گرفتن بعد میشد با یه گلوله از شرشون خلاص شد.

نتیجه عرفانی: اونوقت دیگه کسی از اینکه زندگی سگی داره دلخور نمی شد!

نتیجه روانی: اینکه مردم پاچه هم رو بگیرن هم کم کم عادی میشه!

نتیجه بی ربط ادبی: سگ بهتر است یا ثروت!

نتیجه سگی تکراری: پسر نوح با بدان بنشست سگ اصحاب کهفش گم شد!

نتيجه وبلاگی: عنوان اين متن هيچ ربطی به وبلاگ ضاله سکسولوژی ندارد!

 

    

یکی بود یکی نبود

غیر از خدا هیچکی نبود

 

سرش را گرفت و چنان با خشونت کشید که بدنش با صدای فرفره شروع به چرخیدن کرد. گردنش را روی لبه تیغ دندانه دار گذاشت و با یک حرکت سرش را جدا کرد. بدنش دیگر حرکت نمی کرد.

یک سر جدید در آورده بود!!!! آماده روی لبه تیغ!

داستان کوتاه یک بچه سنجاقک زیبا که عاشق پرواز بود

یکی بود یکی نبود

غیر از خدا هیچکس نبود.

آرام روی زمین فرود آمد. بالهایش را آرام نگه داشت که آفتاب بخورند. سایه را که دید فرصت بلند شدن نداشت. صدای فریاد سنجاقک به گوش پسرک نرسید. کفشش را دستش گرفته بود و به خاطر هدفگیری موفقیت آمیزش خوشحال بود.

مرد کمرش را راست کرد، برگشت، با چشمان تنگ پر چروکش  به خورشیدی که در حال طلوع بود، خیره شد. سرخی آسمان توی چشمانش لرزید. خروس که شروع به خواندن کرد زیر لب گفت: وقتشه!

زن ملتمسانه گفت: شاید پشیمون شده باشه؟!

مرد حرفی نزد. باد سردی شروع به وزیدن کرد. شعله چراغی که دست زن بود گر گرفت و با حمله دوباره باد به شکل خفه ای خاموش شد. زن بغضش ترکید. چراغ را انداخت، شالی که روی دوشش بود را محکم کرد و به سمت کلبه راه افتاد. مرد نگاهش می کرد که چطور نا امیدانه پاهایش را می کشد و دور می شود. علفها را می دید که با خش خش خفیفی راه باز می کنند و زن را در دالان زردی پیش می برند.  خم شد چراغ را از توی گلها برداشت. نگاهی به آسمان انداخت و چراغ را آرام توی درشکه گذاشت.

زمان برایش متوقف بود. سعی کرد دستان پینه بسته اش را گرم کند ولی سرمای خشک، مثل پوست کویر می ترکاندش. زن که برگشت انگار صد سال گذشته بود. دختر بچه ای همراهش بود. یک دستش به دامن مادر بود و با دست دیگر چشمان درشت خواب آلودش را می مالید. زن با گوشه شال بینی اش را پاک کرد و چشمان خسته اش را به مرد دوخت. مرد نگاهش را دزدید. هوا کم کم روشن می شد.  زن نگاهی به دختر بچه خواب آلود که باد توی موهای طلایی اش چنگ می زد، انداخت، ولی حرفی نزد. مرد جلو آمد دخترک را بغل کرد و توی درشکه گذاشت. دخترک هنوز گیج خواب بود. زن شروع به گریستن کرد. مرد خم شد و مچ پیچهایش را دوباره محکم کرد. از نگاه زن گریزان بود.  زن دستان کوچک بچه اش را گرفته بود و ناله کنان می گفت: مارو ببخش. خواهش میکنم. دخترک مبهوت نگاهش می کرد. مرد بلند شد و با صدای خسته گفت: می دونی که چیزی نمی شنوه. زن سرش را توی دامن دختر گذاشت و هق هقش به آسمان رفت. دستان کوچک دختر موهای مادر را نوازش می کرد. مرد نزدیک شد، شانه های لرزان زن را گرفت و او را آرام کنار کشید و در آغوش گرفت. زن مثل بید می لرزید. مرد نفس عمیقی کشید و چانه اش تکان خورد. اشکی روی گونه اش لغزید. ناگهان زن را رها کرد، برگشت و با ترکه ای که در دستش بود به کپل مادیانش کوبید.

برو حیوون.

گاری شروع به حرکت کرد. زن پاهایش سست شد، و روی زمینِ گل آلود زانو زد. صورتش در میان دستانش پنهان بود. مرد کنار گاری حرکت می کرد و افسار اسب در دستش بود. نگاهش به کوه روبرو بود. دخترک با دستهایش بازی می کرد. هوا دیگر روشن شده بود.

****

مرد سراسیمه از خواب پرید. بلند شد و نیم خیز در بسترش نشست. زنش بلافاصله بیدار شد و با چهره تکیده و مضطربش به مرد خیره شد. مرد خیس عرق بود. زن با نگاه ملتمس منتظر بود که مرد چیزی بگوید.

این سومین باره. سه شبه که همین خواب رو می بینم.

مرد این را گفت و بغضش ناگهان شکست. هق هق گریه زن در سکوت خانه طنین انداخت. خیز برداشت و در حالیکه می گریست، دختربچه اش را بلند کرد و به سینه فشرد. دخترک بهت زده  بیدار شد و چشمان وحشت زده اش را به چهره زرد رنگ پدرش دوخت که نشسته بود و نفس نفس می زد. مرد تاب گریه های زنش را نیاورد. از جایش جهید. از در کلبه بیرون رفت و در را محکم پشت سرش بست. صدای فریاد گریه مرد از پشت در، سکوت شب را درید.

نور چراغ سوسو می زد. زن چمباتمه زده بود و موهای دختر را که در آغوشش خوابیده بود، نوازش می کرد. رد اشک روی گونه اش باقی بود. سرش را بلند کرد و از لای درز پنجره به کوهی که اولین پرتوهای خورشید هیبت خاکستری اش را  آشکار می کرد خیره شد. صدای گریه مرد در ناله باد گم شده بود.

****

اسب شیهه خفیفی کشید. مرد دختر بچه را بغل گرفت. درشکه را پای کوه رها کرد و شروع به بالا رفتن کرد. سوز سرما صورتش را تیغ می زد. چهره دختربچه از سرما گل انداخته بود و دستانش را آرام به گونه های زبر پدر می کشید. آفتاب گرمایی نداشت. مرد نگاهش را به پاهایش دوخت. انگار سعی می کرد فکرش را از چیزی منحرف کند. صدای سنگ ریزه های زیر پایش سکوت کوه را می شکست. بالاتر که می رفت کوه با تخته سنگها و استخوانهایی که لابلاشان بود، مهیب تر می شد. چهره دخترک رنگ نا آرامی می گرفت.

بالای کوه که رسید آفتاب وسط آسمان بود. سایه های سنگهای تراشیده ای که دایره وار چیده شده بود کوتاهِ کوتاه بود.  سنگ تخت و صافی که در وسط دایره بود زیر نور بی رمق خورشید می درخشید. مرد دخترک را کنار تخته سنگ روی زمین گذاشت. دخترک سرش را بلند کرد تا چهره پدرش با ببیند اما نور خورشید توی چشمش زد. چهره مرد پشت به نور آفتاب، تاریکِ تاریک بود. دخترک چشمهای برق زده اش را پایین آورد و با نگاه ماتش دستان پدر را دید که چیزی را از پر شالش باز می کرد.

****

صدای جیغ کلاغها به آسمان رفت. مرد برگشت و آرام از تخته سنگ دور شد. چند قدم که برداشت زانو زد و فریادش را رو به آسمانی که پر از کلاغ بود یله داد. صدا در قار قار کلاغها گم شد. پیشانی اش را روی زمین گذاشت و به همان حال باقی ماند. شانه هایش می لرزید و اشکهایش بی صدا روی سنگها می ریخت. هیچ صدایی جز صدای باد نبود. آرام که شد. دستش را به سنگی گرفت و بلند شد. دستانش را به شال دور کمرش کشید و آهسته و مسخ شده شروع به پایین رفتن کرد. زانوهایش می لرزید. پای کوه که رسید قوچی را دید که لای تخته سنگها می چرید. افسار اسبش را گرفت و پا کشان راه افتاد.